Logo hetkanton.nl


Jes! Column - Bootie call (2)

Vandaag het vervolg op mijn column van twee weken geleden, waarin je las dat een vrouw waarmee ik was gaan stappen in Oosterhout, mij na een uurtje alleen achter wilde laten. Dit, omdat een man midden in de nacht bij haar langs wilde komen. Dan snap je misschien wel de reden daarvan, dat is niet om samen naar de vogeltjes te kijken…

Ik was met stomheid geslagen! Ik ben in mijn leven vaak uit geweest, maar dít heb ik zelfs in mijn 'twintiger jaren' nooit meegemaakt. Ik zei dan ook dat ik het niet leuk zou vinden als ze zou gaan. Daarmee heb ik het een uur kunnen rekken. Maar daarin was ze vrijwel continu met hem geheimzinnig lachend aan het appen. Toen besloot ze stellig dat het nu toch écht tijd was om te gaan: ze kon hem immers niet langer laten wachten.

Jeetje, wat moet je dan? Alleen in dat café achter blijven?

Ik ben, in ontgoochelde toestand, dus ook maar gegaan.

Toen ik haar later sprak, vertelde ze dat het uit was. "Met die man van laatst bedoel je?"
"Nee, met een andere. " En ze wilde weer gezellig met me gaan stappen.

Toen heb ik gedaan wat voor mij als voormalig binnenvetter buiten mijn comfortzone ligt: Ik heb gezegd dat ik erg geschrokken was van haar gedrag van laatst. Ze reageerde hierop met uiterste verbazing:

'Zij als life-coach zou me nóóit zomaar achter laten. Zo ís ze niet.'

(Ehhh, wat…? Volgens mij was haar gedrag van die avond heel duidelijk.)

Maar voor mij is het telkens weer de uitdaging om dingen niet op te stapelen. Om mezelf uit te spreken en mijn grenzen te stellen. Daarom heb ik haar dan ook het volgende voorgesteld: Ofwel we gaan met z'n tweeën en wat er laatst is gebeurd, gebeurt niet meer. Óf we gaan met ons meidengroepje. Dit bestaat uit vier vrouwen, waardoor je niet zo op elkaar aangewezen bent en zij haar vrijheid heeft met mannen.

We hadden afgesproken om samen te gaan, maar uiteindelijk gaan we binnenkort met z'n vieren. Misschien maar beter ook…

Tekst: Jessica Voets

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox