Column Andy Marcelissen: Songfestival

Foto: Casper van Aggelen

Australië is één van de weinige Europese landen waar ik nog nooit geweest ben. Ik ga nu een bruggetje proberen te maken naar het meest belachelijke liedjesfestijn dat er bestaat. Je hoort vaak dat mensen tegenwoordig geen concentratie en aandachtsspanne meer hebben. Ondertussen keek half Nederland 3,5 uur lang naar een hysterisch zang- en dansspektakel met achterlijke liedjes.

Het was het Eurovision avondje wel in Lissabon. Er werd getokt, een microfoon afgepakt, valse noten werden geraakt en Waylon kreeg minder dan hij verdiende. Maar uiteindelijk was er maar één winnaar: De Songfestivalhater. O ja, en Israël natuurlijk.

Uiteraard hoop ik dat Australië nog een keer het Eurovisie Songfestival wint. Nee, nòg mooier: gewoon vijf keer achter elkaar met de zege aan de haal gaat. Live-uitzendingen vanuit Sydney die om 4.00 uur 's nachts beginnen, zodat er over enkele jaren geen kip meer kijkt naar dit gedrocht van een volksfeest. Misschien denk ik te ver door hoor, maar als Australië bij Europa hoort, gaat Erdogan dan ook ministers naar Melbourne sturen om daar campagne te voeren voor Turkije's toetreding tot de EU? Maar goed, de Ronde van Italië begon dit jaar in Jeruzalem. Dus misschien ben ik te precies. Ik vind het sowieso al waardeloos dat men landen inkoopt bij het songfestival, maar ik hoorde met name bij Polen dat het budget op was voor zuivere zangtonen.

En natuurlijk hadden we weer wat te zeiken over de Nederlandse inbreng. Dat songfestival is altijd een dankbare kop van jut. Is het niet vanwege een indianentooi, dan is het wel het draaiorgel, en anders halen we gewoon drie nichten uit de kast: o nee, het was maar één nicht, maar drie flikkerende pakken. Onder het genot van een glaasje azijn vielen we massaal over de act rondom Waylon. Niemand had het over zijn lange jas met luipaardprint. Sommigen fotografen dachten even dat ze in safaripark De Beekse Bergen waren, maar het was onze nationale cowboy die ze vastlegden.

Uiteindelijk zegevierde de kleindochter van Piet Bambergen, die in haar eigen land ooit een wedstrijd won om de beste imitatie van een kip. Het bleek voldoende voor de overwinning van Israël. Ook geen Europees land overigens.

Meer berichten




Shopbox