Logo hetkanton.nl


Foto: Foto:

Jes!-column Jessica Voets: Dankbaar

Jessica Voets www.rozoradio.nl/jes

Een paar weken geleden zag ik op zolder een doos met nieuw kinderspeelgoed. Speelgoed, dat ik in een opwelling had gekocht, omdat het 'vast leuk zou zijn' voor de kinderen van mijn neef, nicht, of vriendin. Voor een verjaardag of gewoon, zomaar.

Maar de kroost van die vriendin had specifieke verlanglijstjes. En de kinderen van die neef en nicht 'hadden al speelgoed genoeg': ze kregen liever geld voor hun kind.

Dus, daar lag het dan. Al het goedbedoelde, gloednieuwe spul. Er was geen plekje voor. En het zou naar verwachting nog jaren op zolder blijven liggen.

Zonde.

Tot ik me bedacht dat ik het in een bananendoos aan de straat zou kunnen zetten.

Met grote letters 'GRATIS' erop.

Zo gezegd, zo gedaan. De eerste drie uur gebeurde er niets. Ik dacht: misschien zit er gewoon niemand te wachten op mijn spulletjes…

Maar toen werd er aangebeld. Een klein jongetje vroeg in gebrekkig Nederlands waarom die spullen daar stonden. Ik vertelde dat die voor hem waren als hij dat wilde. En dat zijn broertjes, zusjes, vriendjes en vriendinnetjes ze ook mee mochten nemen. "Het is gratis', zei ik. "Gratis?", reageerde hij, met grote verbaasde ogen. "Jazeker, gratis!"

Hij bedankte me en inspecteerde het speelgoed nog grondiger. Vanuit mijn huiskamer zag ik dat er binnen no-time meerdere Dongense kinderen rondom de doos stonden. Het leek wel alsof ze een schat hadden gevonden: wat een enthousiasme! Alles werd één voor één opgepakt en werd geshowd aan de rest. Van vrachtwagen, tot vriendenboekje, tot spelletjes, alles kwam voorbij. Ik hoorde vreugdekreetjes en de kinderen liepen met de spullen op en neer naar huis. Ik werd er zelf ook enthousiast van!

Toen besloot het jongetje dat hij net zo goed de hele doos ineens mee naar huis kon nemen. En daar liep hij dan, met een doos bijna groter dan hemzelf, vol trots naar huis.

Ik werd er vrolijk en voelde me dankbaar. Misschien was ik nog wel blijer dan die enthousiaste kinderen. En ik maar denken dat ik het speelgoed aan de straat had gezet om een ander blij te maken!

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox