Foto: Foto:

Jes!: Gezonken - Column Jessica Voets

Deze warme septemberdagen doen me denken aan de zomer van zeven jaar geleden. Vanwege het prachtige weer besloot ik toen om samen met een vriendin te gaan kanoën op de Reusel. Opgetogen vertrokken we van Oosterhout naar Moergestel, waar het de bedoeling was dat je een kano van het rek nam en naar de oever sleepte. Maar, daar voelden wij niet zo veel voor. En laat er nou net toevallig iemand in een kano terug komen varen. Wat een geluk, dat scheelt een hoop gesjouw!

De jongen die erin zat, zei dat de kano een klein gaatje had, maar dat er verder niets aan de hand was. We zagen het gaatje niet en dachten: het zal het wel goed zijn. Dus, daar gingen we…

Na een minuut of tien begon er echter wat water in de kano te lopen. "No worries", zei mijn vriendin, "een klein beetje water is helemaal niet erg." Na nog eens tien minuten, kwam het water tot aan mijn broek. Ik begon me nu echt zorgen te maken! En doordat er nergens een mogelijkheid was om aan de oever te geraken, wilden we zo snel mogelijk naar de overstapplaats. Vaart maken, dus!

Maar hoe harder we peddelden, hoe meer de kano vol stroomde. Onze benen waren inmiddels ondergedompeld in water. Ik stapte uit, het riviertje in, en stelde voor om de kano te kantelen en terug te gaan. Mijn vriendin had echter een ander plan: ze was bovenop het wankelende randje van de kano gaan zitten, in een laatste poging om niet nog natter te worden dan dat ze al was. Met als gevolg dat de kano nu zonk…Met haar er bovenop. Er-boven-op!

Jeetje, zie dan maar eens zo'n loeizwaar ding uit het water te krijgen. Gelukkig hielpen twee ware redders in nood om de kano op de oever te trekken, waarna mijn vriendin en ik als twee (blozende) verzopen katjes terug naar de opslagplaats liepen. Kletsnat en schaterend van het lachen deden we daar in een nieuwe kano, onder heerlijke zonnestralen, een geslaagde tweede poging.

We zijn gezonken! Wat een feest! rozoradio.nl/jes

Meer berichten