Foto: Foto:

Column Jes!-sica Voets: Sjans

Ik ben al een tijdje vrijgezel. Toen ik ruim een jaar geleden weer alleen was heb ik met mezelf afgesproken dat ik de komende honderd jaar single zou blijven.

Ik had er wel even genoeg van.

Nou ja, even… Honderd jaar dan…;-)

De afgelopen maanden is er echter iets veranderd. Blijkbaar heb ik mijn liefdesverdriet verwerkt, want die honderd jaar is namelijk een open ruimte geworden. Er is geen tijdsaanduiding meer, al vind ik het nog steeds prima om alleen te zijn. Er zitten veel voordelen aan. Tenminste, als je jezelf goed voelt en je een ander niet nodig hebt om een leegte in jezelf op te vullen. Want dat is voor mij niet (meer) wat werkt. En dat vind ik een geschenk.

Het brengt een rust mee die ik nog niet eerder heb ervaren. Ik zie andere vrijgezellen druk bezig met singlesites of apps, met daten en bezien of die ander wel bij ze past. Dat is begrijpelijk. Maar ik heb er geen behoefte aan en word er al moe van als ik ernaar kijk.

Maar, nu komt het! Want, de laatste tijd heb ik op de meest verrassende plekken sjans. Ik snap er niets van. Ik ga nauwelijks uit en ik ben nergens naar op zoek. Maar het gebeurt ineens overal. Op de snelweg. Tijdens het uitlaten van mijn hondje Sarah. In de supermarkt. En in die supermarkt heb ik zelfs een paar keer achterom gekeken, omdat ik in eerste instantie dacht dat die man naar iets of iemand achter me staarde. Het moet er nu eenmaal vrij dik bovenop liggen voordat ik in de gaten heb dat iemand met me flirt…(bloos)

Maar wat gebeurt hier eigenlijk? Blijkbaar is er iets aan het veranderen. Ik ben bijna veertig jaar oud, geniet van de rust van het niet op zoek zijn, en toch heb ik meer sjans dan ooit tevoren.

En eigenlijk, vind ik dat best wel leuk.

Het is een mooi compliment, dat ik met plezier (en verbazing!) in ontvangst neem.

www.rozoradio.nl/jes

Meer berichten