Foto:

Gelukkig 2019 beste lezers!

Aan het begin van 2019 kijkt columnist Andy Marcelissen nog even terug op 2018 in deze megacolumn. En ook in 2019 is hij natuurlijk weer van de partij in Het Kanton!

2018

We wonnen twintig medailles op Olympische Spelen in Pjongtjang. Mogen we trots op zijn, maar we moeten het ook in het juiste perspectief zien natuurlijk. Als we de medailles die we bij het schaatsen gewonnen hebben niet meetellen dan hebben we er nul. Nul medailles! Dat zijn er dus evenveel als Kameroen en Kenia bij elkaar opgeteld!

In juni was topcrimineel Willem Holleeder weer in opspraak. De rechtbank in Amsterdam heeft voor Holleeder een strafzaak van 60 zittingsdagen uitgetrokken. Verdient onze knuffelcrimineel een negende kans? Of trekken zijn zussen aan het langste eind. Dan is De Neus de lul.

Volkert van der Graaf wilde van zijn meldplicht af. Tja, ik wil ook van mijn belastingplicht af. Ik zou zeggen: geef Volkert een uitreisvisum naar Syrië. Achttien jaar celstraf, waarvan ´ie maar 12 jaar hoefde uit te zitten. Ik vind het gewoon zielig voor Mohammed B. die wèl levenslang heeft gekregen.

Tienduizenden Turkse Nederlanders stemden op dictator Erdogan. Onbegrijpelijk dat je hier in een democratisch land wilt leven, maar dat je hart in Turkije ligt en dan ook nog gaat stemmen op een man, die mensen klein wil houden. Wel de lusten hier, maar niet de lasten daar.

Juni was toch vooral de maand van het WK. We deden niet mee in Rusland en dat was maar goed ook. We zien er te braaf uit. Het haar zit allemaal te keurig in een zijscheiding. Er lopen blonde negers bij Nigeria, roodharige Japanners, Brazilianen met dode hamsters op hun hoofd, zelfs bij IJsland zien we darters op het veld rond lopen. Jaap Stam zou tegenwoordig een schaar mee het veld opnemen en buiten het zicht van de camera's zo'n poedelnicht als Neymar volledig kaal knippen.

Ik was van plan om geen enkele wedstrijd te zien, maar ondertussen betrapte ik mezelf erop dat ik regelmatig voor de buis zat. Met een ander soort spanning, dat wel. Want Nederland deed niet mee en dat scheelde zo'n 8476 vloeken.

Het was allemaal een stuk relaxter. Ik merkte het aan mezelf. Veel minder spanning in mijn lijf. Tijdens een wedstrijd van Oranje op een toernooi kun je zomaar 5 jaar ouder worden in 90 minuten tijd. Dit WK bespaarde ik dus sowieso 15 jaar op m'n leven. Ook voor mijn huisgenoten was het wat leuker nu ik niet constant zat te schreeuwen en schelden voor de tv.

Op sportief gebied leverde zwemmer Maarten van der Weijden misschien nog wel de beste prestatie. Hij probeerde de Elfstedentocht te zwemmen en moest daar voor heel diep gaan. En dat valt niet mee als je aan de oppervlakte moet blijven. Hij moest na 163 kilometer opgeven maar heeft zijn supporters in ieder geval niet in de Sneek gelaten.

Nederland was natuurlijk in de ban van de zoektocht naar Jos Brech, die sinds hij gepakt was weer gewoon Jos B. heette en nu ineens familie is van Ali B. en Mohammed B.

Een grootschalig dna-onderzoek bracht de politie op het spoor van Jos Brech. Wie had dat gedacht: Van een zonnig leven in de Spaanse bossen met een overlevingskit, naar zien te overleven tussen potenrammers in een streepjesoutfit.

Wat me nog meer verbaasde in 2018? Dat er op dit moment mensen worden verhandeld in Libië, maar dat het N.O.S.-journaal het interessanter vond dat Glennis Grace de volgende ronde bereikte bij America's got Talent.

Wat is zieliger, de Amerikanen die niet verder kijken dan hun eigen straatje, of Glennis Grace die zich niet gewaardeerd voelt in Nederland. Nu moeten we opeens in het nieuws zien dat ze kan zingen? Joh!

De kopbal tegen Brazilië, de poeier tegen Mexico, de moeder aller counters tegen Italië en de vernedering van Frankrijk in 2008 en godverdomme, kon hier maar de assist op de winnende goal tegen Spanje aan toegevoegd worden. Hoe dan ook, ik heb genoten van Wesley Sneijder in Oranje. Bedankt pik, je stond altijd klaar voor Oranje. Heb van je genoten. Je was de laatste echte speler... die het Wilhelmus nog mee zong.

En dan de wederopstanding van Oranje. Nederland – Duitsland, 3-0. Ik denk dat het tijd wordt dat de Duitse bondscoach Joachim Löw eens een keer achter zijn oren krabt in plaats van aan zijn kont en daarna in zijn neus. Ik heb de samenvatting inmiddels twintig keer teruggezien, voorzien van Duits commentaar: 'Drei zu null für die Niederlande...' Tja, dan is Duits toch wel ineens een erg mooie taal.

Onze Max Verstappen was op weg naar de overwinning. Maar Esteban Ocon ramde hem van de baan toen Max hem op een rondje achterstand zette. Na afloop zocht Max hem nog even op en gaf de grijnzende Fransman drie lichte duwtjes. Waar is Jos Verstappen als je hem nodig hebt? Was het handig van Verstappen? Neuh, maar als je dit niet begrijpt ben je ook geen winnaar. Duwen, ik wist niet dat Max dat Ocon.

Ja, het is altijd lachen als ik in de buurt ben. Ik ben zo iemand die op nieuwjaarsdag roept dat ik me het vorige jaar nog kan herinneren als de dag van gisteren.

Maar goed, waar maak ik me druk over. Luidt een Marokkaans gezegde niet: 'Nederlanders hebben de klok, maar wij hebben de tijd.'

Gelukkig 2019 beste lezers!

Meer berichten