Foto: Casper van Aggelen

Column Andy Marcelissen: Arrogant

Nederlands beste cabaretier ooit – wijlen Toon Hermans – vertelde ooit: 'Het moet begin jaren zeventig zijn geweest dat ik eens bij de artiestenuitgang, aan de achterkant van Theater Carré, geruime tijd na afloop van de voorstelling, in de stromende regen iemand geduldig zag staan wachten. Hij vroeg schuchter om een handtekening. Toen ik die gaf, zag ik pas wie hij was: Johan Cruijff. Ik was verbaasd. Hij was toen al een bekende voetballer en had al een paar Europacups gewonnen. Hij had ook gewoon naar me toe kunnen komen, naar de kleedkamer eventueel. Maar dat deed hij dus niet. Ik dacht nog: wat een verlegen jongen.'

Het eeuwige stempel van arrogantie dat kennelijk hoort bij iedere Ajacied, vond z'n oorsprong zo'n beetje in deze tijd. Ze zijn er nooit meer van af gekomen. Iedere voetballer die daarna bij de Amsterdamse club kwam voetballen stond model voor de hoogste vorm van zelfingenomenheid.

Of je nou Bergkamp heette, Overmars, Mühren, Aron, Spelbos… je stond symbool voor verwaandheid.

Die air verloren ze pas als ze Ajax verlieten.

Ajacieden als Kieft, Koeman, Lerby en Vanenburg die bij een andere club in Nederland hun geluk (en succes) gingen beproeven verloren hun jas van arrogantie als een kat in de rui. Typisch.

Wat hebben we afgelopen seizoen genoten van Frenkie de Jong. Met hem in het team voetbalt Oranje weer en is de dominantie aan de bal terug.

De Jong is geen Cruijff, ook geen tweede Cruijff, maar het beeld van een vleugje Cruijff dringt zich af en toe op.

Frenkie is Frenkie. Geen sterallures. Hij kreeg een mooie auto van Ajax die hij aan zijn ouders kwam laten zien, maar hij geneerde zich hier eigenlijk voor.

Bij Willem II gevormd, door Ajax en PSV begeert.

Op een haar na was hij een contractspeler in de Eindhovense Lichtstad. Dan was het een eenvoudige boer geweest, zonder kapsones. Nu was het een arrogante Jood, die guitig als altijd de pers te woord stond.

Eén ding heeft Cruijff met De Jong gemeen: altijd met opgeheven hoofd het veld op.

En na afloop op dezelfde manier eraf, of er nou is gewonnen of verloren.

Dat heet arrogant. Althans, als je bij Ajax speelt.

www.andymarcelissen.nl

Meer berichten