Foto: Casper van Aggelen

Column Andy Marcelissen: Maarten van der Weijden

Vorig jaar – bij zijn eerste poging - dacht ik dat er onder water gewoon een sleepkabel tussen de boot en Maarten lag. Toen ik hem achter die boot zag zwemmen met exact dezelfde snelheid, was dat gewoon het eerste dat in me opkwam.

Maar ik heb gewoon teveel boeken van De Kameleon gelezen. Wat een deugniet was die Jelle toch om zich tijdens een zwemwedstrijd, door middel van een touwtje voort te laten trekken door de Klinkhamertjes.

Maar ik heb het nu met eigen ogen gezien. Ben er zelfs speciaal voor naar Stavoren afgereisd. Ik wilde Maarten van der Weijden bezig zien.

Voor de twijfelaars, ik kan jullie gerust stellen, ik heb ik geen touwtje gezien.

Maar even zonder gekheid. Zet je eens af met één been op een schaats en kijk hoeveel meter ver je komt.

Doe vervolgens eens een slag met één been in het water en kijk hoeveel centimeter ver je komt.

Dan snap je het.

Ik ben al bekaf als ik een keer heen en terug zwem in een 50-meterbad.

Deze zwemprestatie mag en moét opgevat worden als meer dan het uitsluitend aandacht vragen voor de bestrijding van rotziekte nummer 1.

Het is eveneens een sein aan zowel het landsbestuur als aan die door- en doorrotte zelfverrijkende zorgparasieten om te stoppen met het grenzeloos leeggraaien van de zorgpot en het vrijmaken van grotere tegoeden om kankerpatiënten gewoon goed te verzorgen.

Afgezien van het immense leed dat kanker met zich meebrengt en de totale verwoesting van de waardigheid van de persoon, wordt de patiënt dikwijls ook nog eens financieel door een achtbaan getrokken, zónder dat duidelijk is of de patient het eindpunt in goede toestand bereikt.

En daarom zwemt Maarten deze tocht.

Ik denk dat er na hem geen mens meer zal zijn die dit ooit gaat proberen. Er hebben meer mensen op de maan gestaan dan helden die dit gaan proberen te ondernemen.

Diep respect voor deze man!

Dit mag wat mij betreft een jaarlijks evenement worden. Een event waar ook andere topzwemmers veel geld voor op kunnen halen.

En tevens een Elfstedentocht waarbij het ijs altijd de juiste dikte heeft, dus een tocht die altijd 'oan giet.'

En wat mij betreft altijd met de trotse vriend van Maarten - Casper van Aggelen – op een bootje in zijn buurt.

Meer berichten