Foto:

Column Jes!-sica Voets: Redder

Dongen. Het is een vrijdagavond in juli als een buurvrouw van verderop twee jongetjes van een jaar of zeven aan de overkant in de speeltuin ziet spelen. Ze ziet ze gooien met iets. 'Wat gek' denkt ze, 'ze blijven trappen en gooien tegen, tja wat is het eigenlijk? Een bal?' Ze besluit om eens goed te kijken en ziet dat de jongetjes aan het trappen en gooien zijn met een duif.

EEN DUIF!

Één van de jongetjes trekt zelfs de vleugels van het diertje wijd open, en terwijl hij de vleugels vasthoudt, draait hij het lijfje ondertussen hard rond. Vervolgens gooien beiden de duif als een waterballon -zonder op te vangen- meedogenloos op en neer.

Mijn buurvrouw snelt zich naar buiten en schreeuwt: 'Wat zijn jullie in hemelsnaam aan het doen!' en beveelt hen te stoppen. Terwijl ik de verschrikkelijke camerabeelden zie vraag ik haar of ze haar wel zouden hebben verstaan? Ze antwoordt: "Jawel, ik was luid en duidelijk en ze zijn hard weggefietst!"

Geschrokken heeft ze het gebroken, in shock geraakte beestje mee naar binnen genomen en verzorgd. Na wat rondbellen kwam ze er door het pootringetje achter dat het een verdwaalde wedstrijdduif was, die ze via de Duivensportbond in Waspik af kon geven, zodat het beestje weer bij zijn eigenaar terecht komt. Dus, zo gezegd, zo gedaan.

Thuis teruggekomen besluit ze om het er niet bij te laten zitten en schakelt de politie in, die bezorgd reageert. Aanmelden bij Bureau Halt kan gezien hun jonge leeftijd niet, maar contact met ouders en deelnemen aan een cursus wél: 'Want als deze jongetjes dit op deze leeftijd al doen, wat doen ze dan als ze vijftien zijn?'

Ik vind het een heftig en aangrijpend verhaal, wat haaks staat op hoe ik onze samenleving graag zou zien. Maar, wat een reddersdaad van mijn buurvrouw, die kosten noch moeite heeft gespaard om zich in te zetten tegen dit zinloze geweld.

Ze zijn er, deze kanjers. En misschien nog wel dichterbij dan je denkt…

Jes! Radio-TV-Schrijfsels: jessicavoets.wordpress.com

Meer berichten